آدم‌های «مردی در تبعید ابدی» چهره ندارند. حتی تا این حد که ما نمی‌فهمیم زشت هستند یا زیبا. اما همین آدم‌های بی‌چهره، تا دلتان بخواهد شخصیت دارند. آن‌قدر که اگر چند ماه بعد یکی از آنها را در خیابان ببینید (هرچند که به جبر تاریخ محال است!) و چند جمله با آنها صحبت کنید، حتماً چیزی در ذهنتان تکان می‌خورد و آخرسر به او می‌گویید: «من شما را یک جایی ندیده بودم؟»

نسل اول نویسندگان جنوب با صادق چوبک شروع می‌شود. که سنگ بنای این گونه نوشتن را گذاشته با داستان چرا دریا طوفانی شد. بعد از چوبک تقریبا خیلی‌ها تحت تاثیر چوبک بوده اند. همانگونه که تورگنیف درباره نویسندگان بزرگ روس گفته است «همه ما از زیر شنل نیکلای گوگول بیرون آمدیم» من هم میتوانم بگویم همه نویسندگان جنوب از زیر داستان چرا دریا طوفانی شد چوبک بیرون آمدند.خیلی از نویسندگان مسیری را رفته اند که از بوشهر و اهواز به شیراز آمده اند و بعد راهی تهران شده‌اند. شیراز نقطه کانونی و مهم در ادبیات جنوب به ش…